سلام دوستان از امروز سعی می کنم قولی که بهتون داده بودم را عملی کنم. من بخدا شرمنده همتونم چون در این کار بی تجربه هستم اشتباهات منو ببخشید. از این مطلب هایی که می خوام براتون بنویسم خودم خیلی خوشم اومد امیدوارم شما هم خوشتون بیاد و ازتون می خوام نظر بدید، هم انتقاد و هم پیشنهاد منتظرتون هستم و روی دوستیتون حساب می کنم

   وظیفه ما این نیست که نگران فواصل دور و ناشناخته باشیم

 و سعی خود را در ایجاد دلهره به خاطر ابهامات مستور درابر

 و تاریکی به کار ببریم. 

 وظیفه ما این است که دقت و همت خود را صرف استفاده از

 چیزهایی کنیم که در دسترسمان قرار دارد...

 سرویلیام آسلر

 گذشته را با تمام قدرت از خود دور کنید و با همان قدرت

  آینده را نیز از مسیر تصورات خود کنار بزنید. آینده همین

 امروز است. فردایی وجود ندارد.

 روز رستگاری امروز است و جز امروز نمی توان رستگار شد.

 کسانی که نگران فردا هستند بیهوده نیروی خود را صرف

 چیزی می کنند که وجود ندارد. تنها کاری که این افراد انجام  

 می دهند ایجاد مشغله فکری و عصبی برای خویشتن

 است و به این ترتیب امروز را هم از دست میدهند.

 پس در را به روی هیولای عظیم آینده و گذشته ببندید و  

 امروز را از دیروز و فردا جدا کنید!  

 سرویلیام آسلر

ای مردم به فکر فردا نباشید. چرا که فردا نیز مدتی از وقت  

 شما را می گیرد. برای امروز همین اندازه ناراحتی و

  مشکل کافی است

عیسی مسیح

... دوران حیات چقدر کوتاه و شگفت انگیز است! 

بچه در انتظار بزرگ شدن است. پسر جوان آرزوی بلوغ دارد.

آنکه به بلوغ رسیده است پی گیر ازدواج و جفت جویی

است. او باز هم نمی داند چه مرحله ای را پیش رو دارد. به  

 گوشه گیری میل پیدا می کند. چون به آن مرحله رسید به

عقب برمی گردد و با حسرت راهی را که پیموده است از

نظر می گذراند. به نظرش می آید که باد سرد زمستانی  

شاخ آرزوهایش را از برگ تهی کرده است. آه که چه بی  

حاصل گذشت این عمر!

ما چقدر دیر متوجه می شویم که زندگی یعنی همان

ساعات و روزهایی که آرزوی گذشتن آنها را داشته ایم!

لیکوک

هر چیز قابل تغییر است جز قانون ابدی گذشت زمان. 

شما نمی توانید پایتان را بر قسمت ثابتی از آب رودخانه

فرو کنید، چون آب رودخانه مانند زندگانی در گذر است. چند  

لحظه دیگر پای شما در بخش دیگری از آب قرار دارد. 

 یک آن و یک لحظه پا در آب می گذارید و آن امروز است. 

چرا زیبایی های امروز را با فکر مشکلات آینده ای که در  

 ابهام و تغییر است و کسی از آن اطلاعی ندارد، زشت و بد نما کنیم؟

هراکلیوس  

 امروز را خدا آفریده است. 

ما از آن لذت خواهیم برد. 

آن را به خوشی خواهیم گذراند.

تقدیم به عزیزترینم، بارون بهاری

 و اینبار برای دومین بار من (عسل بانو) برای عزیزم

مینویسم. اما این بار خیلی فرق می کنه برای اینکه این بار من

خودم دارم برای عشقم می نویسم یعنی برای شما که

دوستای اون هستید و خیلی هم دوستتون داره. امیدوارم من را هم به دوستی

بپذیرید. من و بارون بهاری الان به هم رسیدیم و با هم زندگی می کنیم و از

اینکه این مدت بارون بهاری به شما سر نزده شرمندم چون اینقدر گرفتارش

کردم که وقت نداشته ولی از این به بعد سعی میکنم جبران کنم من از این به

بعد دوست دارم هر وقت بارون بهاری وقت نداشت مطالب جالبی که فکر می

کنم خوشتون بیاد در مورد زندگی و نگرانی های ما در مورد زندگی که از

کتاب های متنوعی خوندم براتون بنویسم امیدوارم خوشتون بیاد.

البته اولین مطلبم را برای تولد عزیزترینم مینویسم بعد ازدو سال دوباره

برای تولدش می نویسم. برای سالی دیگر از زندگیش که تمام آرزویم

خوشبختی اوست. اولین بار که برایش نوشتم تازه عاشقش شده بودم عاشق

وجودش بودم ولی این وجود را حس نکرده بودم ولی حال این عزیز را حس

کرده ام ودوستش دارم خیلی بیشتر از آن روز.

  من به وصال رسیده و عاشق تر شده ام برای همه شما آرزو میکنم طعم

عشق را بچشیدوبه تمام آرزوهایتان برسید.

من همین جا جلوی همه دوستاش میگم که عزیزم خیلی دوستت دارم تمام

وجودم، امیدم، زندگیم وهمه وهمه وجودم تویی .

عزیزم تو خیلی خوبی, خیلی مهربونی, دلت مثل آسمون پاک و بزرگه و من

به خاطر همین دلت و همین وجود قشنگت تا آخرش باهات هستم .

تو تا حالا همون جوری که بودی موندی, بزرگ و پاک امیدوارم من لایق

خوبی های تو باشم عزیز دلم.

این متن رو خیلی دوست دارم و به مناسبت تولد عزیزم اینو براش نوشتم,

البته من مثل بارون استعداد حرفای قشنگ زدن ندارم ولی حرفای قشنگ رو

خیلی دوست دارم امیدوارم هم شما و هم بارون خوشتون بیاد.

آن گاه المیترا گفت با ما از عشق سخن بگوی.

پیامبر سر برآورد و نگاهی به مردم انداخت, و سکوت و آرامش مردم را فراگرفته

بود. سپس با صدایی ژرف و رسا گفت:

هر زمان که عشق اشارتی به شما کرد در پی او بشتابید,

هر چند راه او سخت و ناهموار باشد,

و هر زمان بال های عشق شما را در بر گرفت خود را به او بسپارید,

هر چند که تیغ های پنهان در بال و پرش ممکن است شما را مجروح کند.

و هر زمان که با شما سخن گوید او را باور کنید,

هر چند دعوت او رویاهای شما را چون باد مغرب در هم کوبد و باغ شما را خزان کند.

زیرا عشق چنانکه شما را تاج بر سر می نهد به صلیب نیزمی کشد.

و چنانکه شما را می رویاند شاخ و برگ شما را هرس می کند.

و چنانکه تا بلندای درخت وجودتان بالا میرود و ظریف ترین شاخه های شما را که در

آفتاب می رقصند نوازش می کند,

همچنین تا عمیق ترین ریشه های شما پایین میرود و آنها را که به زمین چسبیده اند

تکان می دهد.

عشق شما را چون خوشه های گندم دسته می کند.

آنگاه شما را به خرمن کوب از پرده خوشه بیرون می آورد.

و سپس به غربال باد دانه را از کاه می رهاند,

و به گردش آسیاب می سپارد تا آرد سپید از آن بیرون آید.

سپس شما را خمیر می کند تا نرم و انعطاف پذیر شوید,

و بعد از آن شما را بر آتش مقدس می نهد تا برای ضیافت مقدس خداوندتان مقدس

شوید.

عشق با شما چنین رفتارها می کند تا به اسرار قلب خود معرفت یابید و بدین معرفت

با قلب زندگی پیوند کنید و جزیی از آن شوید.

اما اگر از ترس بلا و آزمون, تنها طالب آرامش و لذت های عشق باشید,

خوش تر آنکه عریانی خود بپوشانید و از دم تیغ خرمن کوب عشق بگریزید,

به دنیایی که از گردش فصل ها در آن نشانی نیست؛

جایی که شما می خندید اما تمامی خنده خود را بر لب نمی آورید و می گریید اما

تمامی اشک های خود را فرو نمی ریزید.

عشق هدیه ای نمی دهد مگر از گوهر ذات خویش.

و هدیه ای نمی پذیرد مگر از گوهر ذات خویش.

عشق نه مالک است و نه مملوک,

زیرا عشق برای عشق کافیست.

وقتی که عاشق می شوید مگویید "خداوند در قلب من است" بلکه بگویید "من

در قلب خداوند جای دارم".

و گمان مکنید که زمام عشق در دست شماست, بلکه این عشق است که اگر شما

را شایسته ببیند حرکت شما را هدایت می کند.

عشق را هیچ آرزو نیست مگر آنکه به ذات خویش در رسد.

 اما اگر شما عاشقید و آرزویی می جویید,

آرزو کنید که ذوب شوید و همچون جویباری باشید که با شتاب می رود و برای شب

آواز می خواند.

آرزو کنید که رنج بیش از حد مهربان بودن را تجربه کنید.

آرزو کنید که زخم خورده فهم خود از عشق باشید و خون شما به رغبت و شادی بر

خاک ریزد.

آرزو کنید سپیده دم برخیزید و بال های قلبتان را بگشایید,

و سپاس گویید که یک روز دیگر از حیات عشق به شما عطا شده است.

آرزو کنید که هنگام ظهر بیارامید و به وجد و هیجان عشق بیاندیشید,

آرزو کنید که شب هنگام با دلی حق شناس و پر سپاس به خانه بازآیید,

و به خواب روید, با دعایی در دل برای معشوق و آوازی بر لب در ستایش او.

                                                                        جبران خلیل جبران

شیشه پنجره را باران شست
از دل من اما ،
چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ ،
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ .

می پرد مرغ نگاهم تا دور
وای ، باران ،
باران،
پر مرغان نگاهم را شست .

***
خواب رویای فراموشیهاست
خواب را دریابم ،
که در آن دولت خواموشیهاست .
من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم ،
و ندایی که به من می گوید :
گرچه شب تاریک است
دل قوی دار
سحر نزدیک است ...

***
... در میان من وتو فاصله هاست
گاه می اندیشم ،
- می توانی تو به لبخندی این فاصله را بر داری

تو توانایی بخشش داری .
دستهای تو توانایی آن را دارد ؛
- که مرا ،
زندگانی بخشد .

چشمهای تو به من آرامش می بخشد .
و تو چون مصرع شعری زیبا ،
سطر بر جسته ای از زندگی من هستی .
دفتر عمر مرا ،
با وجود تو شکوهی دیگر ،
رونقی دیگر هست .

می توانی تو به من ،
زندگانی بخشی ؛
یا بگیری از من
آنچه را می بخشی ...

***
... گاه می اندیشم ،
خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی می شنوی ، روی تو را
کاشکی میدیدم .
شانه بالا زدنت را ،
- بی قید –
و تکان دادن دستت که ،
- مهم نیست زیاد –
و تکان دادن سر را که ،
- عجیب! عاقبت مرد ؟
- افسوس
- کاشکی می دیدم ! .
من به خود می گویم :
(( چه کسی باور کرد .
(( جنگل جان مرا
(( آتش عشق تو خاکستر کرد ؟...

                                           - سهراب سپهری 

 يا مقلب القلوب و الابصار يا مدبر الليل و النهار يا محول الحول والاحوال حول حالنا الى احسن الحال ......سال نو مبار ک سال خوبي داشته باشيد....

سلام

          از صدای سخن عشق نديدم خوشتر

            یادگاری که در اين گنبد دوار بماند

سلام دوستان عزيز

و اين بار عسل بانو برای عزيزش مينويسد

اول از همه چيز تولد عزيزم را تبريک ميگم و دعا ميکنم که انشاالله‌ ‌تا دنيا دنياست

سايه‌اش از سرم کم نشه......

 اولش همه شکل هم هستیم، کوچولو و کچل،حتی صداهامون هم شبیه به همدیگه است،
 
 با اولین گریه بازی شروع میشه،هی بزرگ می شیم،بزرگ و بزرگتر،
 
 اونقدر بزرگ که یادمون میره،یه روز کوچولو بودیم،

دیگه هیچ چیزیمون‌شبیه به‌هم‌نیست،حتی صداهامون،

گاهی با هم می خندیم،گاهی به هم!  اینجا دیگه بازی به نیمه رسیده،

حالا ديگه ماييم که بايد بتونيم بازی رو ببريم فقط ماييم که ميتونيم

يک برنامه ريزی خوب واسه زندگيمون داشته باشيم، ماييم که ميتونيم خوب باشيم ،

بخندونيم ،و دوست داشته باشيم تا دوستمون داشته باشند، گاهی وقتها برای بردن بازی،

بین دو نیمه،بايد دوباره متولد شد! و ماييم که ميتونيم تولدی دوباره داشته باشيم ،
 
 یک سال دیگه گذشت، عزيزم یک سال بزرگتر شد،اون ميگه يک سال بيهوده گذشت و يک
 
سال جوانيم از دست رفت ،اما من ميگم در عوضش تو يک سال تجربه کسب کردی  ،

يک سال عاشق‌تر شدی، اون میگه یک سال به مرگ نزدیک تر شدم،

اما من ميگم تو يک سال به خدا نزديکتر شدی ،

تو يک سال دل من و شاد  کردی،آره اون وقعا بهترين هديه الهیست برام
 
 اون عزيزترينم شد ،اون تکيه گاهم شد ،اميدم، زندگيم، ديگه همه دنيام اونه،
 
 شما هم سعی کنيد طعم اين دوست داشتنها رو بچشيد.
 
 آره اون يک سال بزرگتر شد... یکسالی که  اون واقعا  « بزرگ » شد ...
 
 تونست با مشکلاتمون کنار بیاد  ... تونست همونی باشه که هست ...
 
  تونست بعضی از عیب هاش رو برطرف کنه  ... تونست کسی رو نرنجونه ...
 
  تونست دل کسی رو شاد کنه ووو ........

سلام عزيران

نميدانم در غروب اين روزها چه رازی نهفته است ، که دلم حال ابری‌ترين روزهای

پاييز را دارد،اگر اين روزها زيباترين‌روزهای بهار با گل سرخ و عطر اقاقی هم که باشد ،

باز هم آن دلتنگی دوری توست که چون غمی سنگين بر دلم پنجه می‌کشد  .

 باز هم بعد از ظهر آدينه، آينه دلتنگی غريبی‌است .

 دلم هوای به کنار تو بودن می‌کند ،دلم بهانه می‌گيرد ، هيچ چيز آرامم نمی‌کند،

صبر و قرار ار دلم می‌رود ، ناگاه به خودم می‌آيم می‌بينم که قطرات اشک تمام صورتم

را پوشانده است.

در غروب اين روزها چه رازی نهفته است؟ بهانه گريستن چيست؟

ای کاش دلم با گريه آرام می‌گرفت ،اما نه،نه،آخر ميدانم گريه مرا بی‌قرارتر می‌کند ،

و دلتنگی بيشتر به جانم پنجه می‌کشد،

بخصوص اين روزهای ابری بهاری که خيال باريدن دارد اما.....

آری اين نباريدنش دلگيرترم می‌کند،کاش گريه آسمان با اشکهای غريبانه‌ام بپيوندد،

تا شايد اندکی دلم آرام گيرد، تنها تو می‌دانی چه می‌گويم ، بهار يا تابستان فرقی  نمی‌کند،

غروب دلتنگی دور از تو بودن که از راه می‌رسد بغض غريبی گلويم را می‌آزارد .

اين غم غريب ، آری دور از تو بودنها را می‌گويم ،که لحظه به لحظه‌اش دلم بسوی تو روانه

می‌کند ، آری اين غم هجرتوست که به غروب هر روزم رنگ انتظار می‌زند.

آيا از خودت پرسيدی، چگونه يک غروب ديگر را بدون من گذراندي؟

که چگونه ساعتی بدون حضورمان گذشت؟

منی که با تمام وجودم تو را فرياد می‌زنم؟

نمی‌دانم به چه مشغولی که لحظه‌ای مرا به ياد نمی‌آوری،

منی که با تمام حضور اين غروبها و لحظه‌ها تو را می‌خواهم .

آخر تو بگو تا به کی نگاهم به راه و دلم به انتظارت بماند،

بگذريم ، من که مثل هميشه هر لحظه تنها تو را دعا می‌کنم ، و خدايم را،

و اين دعاها تنها چيزيست که آرامم می‌کند ،

و گويی که تو را به من و مرا به تو  نزديکتر می‌کند ، آری اين نور اميد الهيست که به قلبم

می‌تابد و قلبم را درانتظار با تو بودنها آرام می‌کند به اميد آن روز .........

<<<دوستت دارم>>>

سلام عزيزان دلم

منو ببخشيد از اينکه چند  روزی دير کردم ....

اومدم دست تک تک دوستان عزيزم رو ببوسم که محبت ميکنند و واسم کامنت می گذارند‌‌ و از ما تعريف ميکنن واقعا دوستای خوبی دارم که منو تنها نمی گذارن... تو اين دنيا خيلی ها هستن که از ما پاک و زلالترن  من به چنتا از وبلاگ دوستان سر زدم واقعا از ته دل مينويسن اونقد قشنگ مينويسن که آدم و ميبرن تو روئيا و به يه حس عجيبی وا ميداره به همشون خسته نباشيد ميگم و براشون آرزوی موفقيت دارم... ممنونم از تموم دوستان عزیز.....

اينهم واسه دوستانی که از من درخواست عکسم و کرده بودند

نترس منم

نترس اين هم منم

اينهم آخريش

بياييد بياموزيم که:

۱ـ وقتي نمي توانيم برگرديم ، تنها بايد به فکر بهترين روش پيشروي باشيم .

۲ـخود را از تمام پيش داوري هاي لعنتي آزاد کن ، از اين نياز به يافتن توضيحي                

براي هر چيزي ، از اين اجبار که فقط بايد کاري را بکني که ديگران تاييد مي کنند.

۳ـچه سنگدل است سيري که گرسنه را نصيحت مي کند تا درد گرسنگي را تحمّل نمايد.

۴ـخشونت برخي ، بهتر از لطف ديگران است.

۵ـ اگر مي خواهي کسي را به حقيقت بشناسي ، منگر به آنچه که دارد بلکه بنگر               

به چه مشتاق است.

۶ـ پيشرفت ، به تعريف از گذشته نيست بلکه به حرکت به سوي آينده است.

۷ـ  با شتاب مي خوري  و به کندي راه مي روي ، چرا با پاهايت نمي خوري و با دستانت       

راه نمي روي؟

۸ـ کسي که کار نيکش را سه بار به ياد آورد ، پاداشش را نزد خداوند از دست مي دهد.

۹ـ به من مي گويند وقتي برده اي را ديدي او را بيدار مکن چه بسا خواب آزادي مي بيند.     

اما من مي گويم : هرگاه برده اي را ببينم ، او را بيدار مي کنم و از آزادي براي                     

او سخن مي گويم.

حالا بريم سر شعر............................   

چگونه به تو نيانديشم:

چگونه به تو نيانديشم٬ تويی که آتش اما و اگرها را در من به خاکستری سرد

نشاندی چگونه به تو نيانديشم تويی که بودنم را با مهر پاکت به اوج رساندی

تو مرا به لبخند وا داشتی ٬لبخندی که مشت محکمی شد بر دهان بزدلترين افکار

يأس و نوميدی

چگونه به تو نيانديشم ٬تويی که لبخندم از تبسم روی لبان توسرچشمه‌می گیرد٬

تويی که اسمت آشناترين واژهء هر لحظه زندگانيم است

چگونه ميشود در اين واژه واژه گم نشد

چگونه ميشود در خودم گم نشوم منی که سراپای وجودم تو فرا گرفته‌ای

به چشمان تو سوگند که من ديگر تو شده‌ام

به تبسم روی گونه‌هايت قسم که در تو غرق شده‌ام

تمام لحظه‌هايم تويی تويی که از معصوميت نگاهت به تمام و کمال رازهای دنيا

رسيد‌ام تنها تو ميدانی چه ميگويم حرفهای مرا تنها تو باور داری

آری من آنيم که از سر غرورم گذشتم تا به پيش پای تو زانو بزنم٬

عزيزترين تنها تو ميدانی که هيچ شکی در لحظه‌ای بدون تو ماندن نيست

غرورم آماده سجده بر خاک رد پای پر مهر توست و زبانم هر لحظه از

 خوبی و صداقتت با دلم درددل ميکندو ازخوبی و صداقت تو

قصه میگويدآن خوبی و صداقت بزرگی که درک و تاب دانستنش را ندارم

نيازم به چه باشد منی که به اوج با تو بودن رسيده‌ام

 منی که هيچ برتر از با تو بودن نديده‌ام هيچ٬هيچ

چگونه به تو نيانديشم تويی که اشکهايم را از لحظه‌های تنهاييم ربودی؟

تو تنها عزيزی که قصهء لبخندهايت را با نسيم سحری در ميان گذاشتم

عزيزتر از آنی که لحظه‌ای در خيالم تصورت کنم

تو به لبخند قاصدک خوش خبر می‌مانی، تو بسان حرف رازقی در دل دشت

و صحرامی‌مانی

يا تولد لبخند بروی لبها به هنگام بهار اقاقيها

دوستت دارم